-

Nadat ik stiekem al mijn eigen domein opgezegd had, veranderde ik van gedachten en bestookte ik in paniek de helpdesk van mijn webhost. Gelukkig reageerden ze snel en blijft mijn blog het komende jaar sowieso nog bestaan. De afgelopen maanden had ik eigenlijk weinig tot niets te vertellen, aangezien elke dag een herhaling van de vorige was, maar nu zit ik weer in een stroomversnelling.

Na een keer of vijf over en weer geweest zijn, elke keer uren gewacht te hebben en heel veel frustraties verder, kon ik er niet meer omheen dat ik geen nieuw visum krijg en is er na heel veel over en weer gepraat en gepieker besloten dat ik eind januari, de 23ste om precies te zijn, naar huis ga en dit keer niet om na enkele maanden toch maar weer terug op het vliegtuig te stappen.

Het is zoals altijd dubbel, maar aangezien het deze keer niet helemaal mijn eigen keuze was, is het nu nog net iets moeilijker. Hoe dan ook is het misschien allemaal wel beter zo. Deze week werk ik nog en zondagavond vertrek ik voor twee weken naar Esmeraldas om daar de feestdagen door te brengen. Tussendoor zijn mijn vriend en zijn zus ook nog eens jarig, dus de tijd daar zal vliegen. Ik hoop alleen maar dat ik het tussendoor niet besterf van de onmenselijke hitte of de venijnige muggen. Daarna nog een week of twee en mijn tijd hier zit er op. Stiekem kijk ik wel uit naar sneeuw trouwens, dus die mag er tegen dan wel komen te liggen.

Dag Ecuador, dag schat, dag lieve schoonfamilie. Dag onderbetaald werk, katten van de huisbaas, encebollados, ceviches en exotisch fruit.
Hallo België, hallo mama, papa en zusjeslief. Hallo universiteit, dikke poezenbeesten, minihond, satékruiden, smoskes en gerookte zalm.

Weekendje weg

Aangezien het maandag een feestdag was, besloten we (mijn vriend, zijn zus, haar vriend, de kat en ik) op weekend te gaan naar Esmeraldas en een paar dagen bij hun ouders en andere zus en broertjes door te brengen. Vrijdagavond vertrokken we en zaterdag deden we -zoals gewoonlijk- niet veel anders dan lekker eten. Die avond drankjes doen aan het strand in Tonsupa, ´s avonds laat terug naar de stad en zondagmiddag opnieuw naar de kust om daar tot en met maandagavond zalig te niksen (lees: aan het stand hangen, in een bubbelbad weken en visschotels en pizza eten). Don´t judge, het is daar zo verschrikkelijk warm dat je weinig anders kan doen dan die dingen, haha. Kortom: Het weekend was weer veel te kort.

Back to reality dus. We hadden met veel geluk de laatste vier bustickets bemachtigd en vertrokken maandagavond om half twaalf terug naar Quito, om daar rond vijf uur ´s ochtends aan te komen, een taxi naar huis te nemen en met kleren en al in coma te vallen tot de wekker om acht uur afliep en ik samen met vriendlief´s zus halfslapend naar het werk vertrok (mijn lieve vriendje jaloers ronkend achterlatend) zonder dat we de moeite namen om ons haar te kammen of ons om te kleden. Even een pitstop bij de bakker om wat onverantwoorde zoetigheden in te slaan en off to work.

Als het goed is gaan we het weekend van de negenentwintigste terug die kant op, aangezien de jongste telg van de familie dan gedoopt wordt.

Aan de antibiotica

Het houdt maar niet op. Donderdagnacht werd ik plotseling wel heel ziek, maakte ik het thuisfront ongerust, bracht ik vrijdag door in bed, en werd ik die avond door vriendlief volgestopt met antibiotica. Gelukkig voelde ik me zaterdag al een heel stuk beter en was ik zondag weer helemaal oké. Die hardcore medicijnen helpen, hoewel ik een beetje angstig word van de dokters/apothekers hier. Ze proppen je propvol pillen als je ze niet tegenhoudt en weten de helft van de tijd niet eens wat er met je scheelt. Daarbij heb ik geen idee wat ik nu eigenlijk aan het innemen ben, maar moet ik nog zeker een dag of vijf pillen slikken. Geef mij maar mijn huisarts…

Snottersnotter

Iedereen maakt iedereen ziek op het werk. Kuch, hoest, snuit, rochel. Jakkie. Ik heb het ondertussen ook serieus zitten, mijn neus hangt er al half af van het snuiten en ook mijn maag-darm-problemen zijn terug van weggeweest. Joepie!

Veel interessants is er eigenlijk niet te vermelden, mijn dagen bestaan uit slapen, eten, werken en studeren en regelmatig een avondje uit.

Momenteel zit ik onderuitgezakt in een van de oncomfortabele zetels met een kat (die dienst doet als centrale verwarming) snorrend op mijn schoot en mijn vriendje die in de keuken staat, dus life is good. Binnen een dag of drie is het alweer twee maanden geleden dat ik op het vliegtuig stapte en eerlijk waar het lijkt alsof ik hier al veel langer ben.

Over moving day en e-books

Zondag ben ik verhuisd! Alles is heel erg snel gegaan, maar dat was de bedoeling aangezien ik echt niet van plan was nog veel langer twee uur per dag over en weer te reizen. Vanochtend was ik binnen de vijf minuten op mijn werk en had ik ´s ochtends eeuwen tijd.

Ik bespaar nu per maand ongeveer veertig dollar aan openbaar vervoer en aangezien ik in dit appartement tien dollar meer betaal dan in het andere, blijft er dertig dollar over die ik wel beter kan besteden dan aan bussen en taxi’s. Ik kan bijvoorbeeld drie keer per maand sushi eten/ elke werkdag een smoothie kopen/ langer uitslapen (hoewel ik probeer om ‘s ochtends een uurtje te studeren en dus gewoon om zeven uur op te staan)/ heel veel afschuwelijk lekkere vette (chocolade)chroissants kopen/ sparen voor die schoenen op mijn verlanglijstje/ …

De buurt waarin ik nu woon is niet echt onveilig te noemen, maar het is toch af te raden om ‘s avonds laat alleen over straat te lopen. Gisteren wandelde ik rond de middag met mijn vriend naar de supermarkt en werd er ons op de hoek van mijn straat prompt gevraagd of we geen weed nodig hadden. Je begrijpt dat we vriendelijk bedankt hebben. Anyway, midden in de nacht alleen door de buurt dwalen, doe ik sowieso al niet snel.

Er waren wat vragen over hoe mijn studie nu eigenlijk in elkaar zit, dus bij deze… Ik heb dit semester vijf vakken en één extra vak over het hoe en wat van de universiteit waar ik de drieëntwintigste al examen van heb. Mijn materies zijn : Mondelinge en Schriftelijke Expressie, Wiskunde, Studiemethodologie, Nationale- en Milieurealiteit en Toerisme & Hotelwezen. Zoals je merkt is het eerste semester vrij algemeen, maar naarmate je verder gaat, komen er steeds meer aan je eigen studie gerelateerde vakken bij.

Hoe werkt het? Van elk vak heb ik twee e-books (compleet in het Spaans natuurlijk) die opgedeeld zijn in verschillende hoofdstukken. Na elk hoofdstuk doe je een zelfevaluatie, een kleine test om te kijken of je het nu eigenlijk wel begrepen hebt. Na x-aantal weken is het de bedoeling dat je door de cursus heen bent en doe je ergens in de eerste helft van november een toets op afstand (lees: via internet) en daarna heb je als het goed is nog een week of twee de tijd om te studeren voor het daadwerkelijke examen.

Elke semester heb je dus de auto-evaluaties, de online-test en het examen. Op zich lijkt dat niet veel, maar aangezien die dingen voor elk van de vakken gelden, is tijdsmanagement echt een must, en laat ik daar nu net geen krak in zijn…

Ik doe natuurlijk letterlijk twintig keer langer over de leerstof dan 99 procent van de leerlingen, aangezien ik alles eerst moet vertalen, maar goed. Het is af en toe ook vrij frustrerend, want eens vertaald blijkt dat ik die tekst van drie pagina’s in minder dan twee minuten had kunnen lezen (in plaats van in een uur), indien hij in het Nederlands geweest zou zijn. In drie uur tijd doe ik dus veel minder dan dat ik zou moeten, maar ik hoop dat het gewoon wennen is en dat het binnen enkele weken al wat makkelijker gaat. We doen ons best!