web analytics

Digital Detox

Al zeker een jaar doe ik met een vriendin een spelletje ‘onder het minste Facebookvrienden’. Dat klinkt misschien belachelijk, maar er zit meer achter.

Toen ik een jaar of zestien, zeventien was, had ik meer dan zevenhonderd ‘vrienden’ en hoewel ik van de meesten wel wist wie wie was, had ik met drie vierde ervan geen contact. Het waren mensen die ik via-via kende, mensen waarmee ik ooit in de klas had gezeten of op kamp mee was geweest,… Als je dat aantal vergelijkt met de (twee)duizend ‘vrienden’ die veel tieners nu hebben, had ik er in verhouding zelfs niet eens zó veel.

Ergens in 2013 maakte ik een nieuw account aan en werd ik al iets kieskeuriger, maar pas sinds vorig jaar doorloop ik om de paar weken mijn vriendenlijst en worden er elke keer mensen verwijderd. Ik wilde er nog veel meer af mijn account, maar er was een grote groep kennissen die ik op dat moment om de een of andere reden nog niet ‘kon’ verwijderen. Dat is natuurlijk zever, maar in mijn hoofd voelde het wel zo aan.

Het nam elke dag veel tijd in beslag om alle updates van mensen die ik volgde op Facebook, Instagram, Snapchat, Bloglovin en Twitter door te nemen. De FOMO (Fear Of Missing Out) was real. Nadat ik eindelijk alles gelezen en bekeken had, besefte ik elke keer dat ik alweer mijn tijd verspild had en eigenlijk helemaal niets gemist zou hebben. Toch moest ik van mezelf up to date blijven.

Een paar weken geleden later zag ik plotseling in dat ik van al die social media niet gelukkig werd. Integendeel. Ik was er klaar mee. Online lijkt iedereen een perfect, geweldig leven te hebben en dat zorgde ervoor dat ik meer en meer aan mezelf begon te twijfelen. Het heeft een hele tijd geduurd voor ik dat doorhad.

Ik begon met Facebook. Terwijl ik eerder een pak mensen nog niet durfde te verwijderen, ging ik er nu grof doorheen. Heb ik je al lang niet meer gezien? Zeg maar dag. Vind ik je eigenlijk helemaal geen leuk mens of heb ik je al eeuwen niet meer gesproken? Ciao. Iedereen met wie ik geen echte band had, werd zonder pardon gedeletet. Bloglovin volgde. Ik vond een pak blogs al een hele tijd niet meer interessant, maar ze stonden nog steeds in mijn feed. Nu niet meer. Hetzelfde met Twitter en Instagram. De unfollow-knop werd mijn nieuwe beste vriend en Snapchat heb ik helemaal verwijderd. Ook mijn mailbox heb ik geminimaliseerd. Er kwamen dagelijks een pak nieuwsbrieven en e-mails binnen van webshops, kranten,… die me niet (meer) interesseerden en die ik al jaren elke dag verwijderde zonder ze te openen. Tegenwoordig open ik ze, klik ik op afmelden of uitschrijven et voilà. Mijn mailbox zit nooit meer vol. Ik besloot uiteindelijk een week een social media stop te houden (Messenger uitgezonderd) en eigenlijk miste ik niets. Toegegeven, ik keek ineens weer een pak meer series 😉

Helemaal stoppen met social media was nooit de bedoeling. Ik vind het leuk en ben er graag mee bezig, op voorwaarde dat ik enkel de dingen zie die ik wil zien en waar ik iets aan heb. Nu volg ik enkel nog de blogs die ik daadwerkelijk leuk vind en check ik Facebook, Instagram en Twitter wel weer dagelijks, maar ben ik er veel minder tijd aan kwijt. De tijd die ik er wel aan spendeer (nog steeds meer dan genoeg), vind ik niet meer verspild. Ik krijg enkel nog updates van mensen die ik graag volg, die me positief beïnvloeden of inspireren en waar ik me niet aan stoor.

Ik pak weer vaker een boek, ga sporten, heb zin om vaker te koken en kijk een film of serie zonder tegelijkertijd doelloos rond te scrollen op mijn laptop of gsm. Ik hou van social media en ik ben er nog steeds mee bezig, gewoon minder actief. Ik hoef niet elke dag iets te plaatsen, ben niet op elk kanaal aanwezig en moet niet alles van iedereen gezien hebben.

Verhuisstress

Small change of plans… Ik lag van donderdag tot zondag afwisselend ziek in bed en in de zetel. Vier dagen met uren autorijden, weinig slaap en te veel drank en eten was plots niet meer zo’n strak plan, dus mijn weekendje weg kon ik vergeten. Sporten is er ook niet meer van gekomen, stikken in mijn eigen slijmen (ranzig, I know) leek me namelijk geen leuke manier om te sterven.

Er moest ook nog een pak gedaan worden voor de verhuis en aaaah! Hallo stress.
Komt goed.

Gisteren heb ik het grootste deel van mijn spullen al ingepakt en verhuisd, vanavond wordt de laatste muur geschilderd (voor nu dan, de gang en de traphal worden als het goed is binnenkort gedaan) en verhuizen we mijn bed. Woensdag ga ik Assepoester spelen, om donderdag bij het verhuizen alles gewoon weer vuil te maken. Bah. Ik háát vuil. Maar goed, dan is het wel zover, finally! ’s Ochtends komt de ladderlift, de rest van de dag moet ik werken en ’s avonds kan ik dan ein-de-lijk beginnen met opkuisen, uitpakken en inrichten. Dat is meteen ook het enige dat ik dit weekend ga doen, want maandag vertrek ik met mijn ouders en zussen op vakantie.

Ik moet nog een badkamermeubel kopen, een plant, muurplanken en wat kleine dingetjes, maar alles wat ik écht nodig heb, is in principe al aangeschaft en een keer naar de Ikea gaan, kan altijd nog (mijn zus probeert me al twee jaar mee te krijgen). Door paps zijn schilderstalent ziet het er nu al heel mooi uit en ik kan niet wachten tot alle meubels erin staan om het eindresultaat te zien!

8/8 in pictures: Just another Monday

8/88/8

Morning! De bedrijfspolicy stelt dat jobstudenten geen badge krijgen, dus al mijn ochtenden beginnen tegenwoordig op deze manier… Ik begin het liefst vroeg (als in om zeven uur, zodat ik mag stoppen om drie uur ’s middags), maar de enige collega die ook zo vroeg komt werken, is momenteel op vakantie. Nu sta ik later op en moet ik alsnog een kwartier wachten tot er eindelijk nog iemand aankomt rond half acht. Irritant. Negeer die chocoladeverpakkingen… Ik had een zware craving toen ik de avond ervoor nog snel even langs mijn zus ging en die Twix in haar ijskast was onweerstaanbaar.

Breakfast for champions! Op maandag (en woensdag) wordt er op kantoor altijd een voorraad fruit geleverd. Ik begon met een appel en een kiwi…

8/8

… ging verder met een banaan en druiven en at daarna nog een appel en een kiwi. Oeps. Oh, en koffie.

Mijn lunch was al op voordat ik er aan dacht een foto te nemen, maar ik at twee wraps (eentje met zalm, kruidenkaas en rauwkost en de andere met mozzarella, pesto en tomaat) die over waren van een vergadering en een pakje crackers. Ná dat ik dus al zes stukken fruit op had. Mijn maag is bodemloos.

8/88/8

Ik besloot uit het niks een weekend naar Duitsland te gaan en aangezien ik nog een blogje moest typen voor die dag, kwam dat heel goed uit 😉

Eindelijk klaar met ‘werken’! Mijn to do list voor die avond…

8/88/8

50 baantjes later is mijn haar een grote dreadlock. Ik moet echt een duikbril aanschaffen, want na het zwemmen zijn mijn ogen elke keer zo rood dat ik high lijk.

Even langs huis voor de kat en dan meteen door naar het postkantoor om een pakje terug te sturen. Die bak noten en cranberry’s heb ik verdiend.

8/88/8

This is how I roll. Ik vond de tape niet, dus plakte mijn doos zeer professioneel dicht met doorschijnende plakband… Ik had online schoenen en een tas gekocht die ik uiteindelijk toch niet zo mooi vond en terug stuurde.

Boodschappen doen is er niet meer van gekomen, maar ik had nog genoeg in huis om een semi-gezond avondmaal mee te improviseren en de rest van de avond bracht ik door met Two and a Half Men, mijn schoolboeken en heel veel mozzarella.

Last-minute road trip

Off to Germany! Dat is te zeggen… Eerst nog deze werkweek overleven. Ondertussen heb ik mijn vriendinnen alweer bijna drie maanden niet gezien en eigenlijk stond dat de komende maanden ook niet op de planning (iets met werk, school en blut zijn).
Maar… Het is maandag een feestdag en ik heb ze al zolang niet gezien en ze gaan binnenkort allemaal naar andere landen/steden wonen, dus dit is de laatste kans om samen te komen en na al die weken werken verdien ik dit en en en… Mijn argumenten om thuis te blijven, verdwenen heel snel onder al de redenen om wél te gaan en ik rijd dus even op en neer naar Duitsland dit weekend.

Ik hoop dat ik een dag vrij kan nemen en vrijdagochtend al kan vertrekken. Normaal gezien is het vier à vijf uur rijden, maar als ik pas weg kan vlak voor het spitsuur doe ik er een pak langer over. Het event begint al vroeg in de avond, dus ik moet natuurlijk wel op tijd daar zijn 😉 Maandag rijd ik terug naar huis en vanaf dinsdag moet ik (waarschijnlijk halfdood) weer werken. Busy verlengd weekend dus! Toegegeven, die autorit suckt. Gelukkig stop ik onderweg als het goed is maar een keer en is alles behalve de laatste dertig kilometer autostrade, dus zonder file en met een voorraad eten valt het best mee. Ik heb er zó veel zin in en ga proberen te vloggen. Proberen.

Een geluk bij een ongeluk dat mijn verhuis uitgesteld is naar volgende week donderdag, want anders had ik niet eens tijd gehad. Vanavond ga ik zwemmen en dinsdag- en woensdagavond en vrijdagochtend lopen, want ik vreet daar altijd voor twee. Donderdag na het werk mag ik mijn nieuwe tapijt ophalen, tussendoor moet ik nog wat studeren en that’s it voor deze week! Is het al weekend?

Dan toch niet zo conditieloos

Ik was er de afgelopen jaren dus van overtuigd dat ik even out of shape was als een super sized Amerikaan met een BMI van 50, maar dat bleek de afgelopen twee weken best nog wel mee te vallen. Verbazing alom hoor.

Vijf à zes keer in de week sporten (lopen en zwemmen) klonk als mijn persoonlijke hel, maar zo erg vind ik het eigenlijk niet. Toegegeven, soms kijk ik een hele werkdag op tegen een geplande run, maar dat is vooral als het de keer ervoor slecht ging. Gisteren had ik er echt geen zin in en liep ik uiteindelijk verder en langer dan – uhm… ooit. Wel op slakkentempo natuurlijk en zes kilometer is nog steeds peanuts, maar goed.

RunRun

(Ik gebruik twee running apps, ja. Hoe bedoel je controlfreak?)

De laatste twee kilometer kreeg ik wel weer last van mijn achillespees en lies, dus gelukkig was ik in de helft op tijd teruggedraaid. Niet dat ik zo kapot was, maar ik heb geen zin in een blessure (ik ken mijn krakkemikkig lijf ondertussen al). Die lies doet nu trouwens nog steeds pijn in de mate dat ik op het werk de lift neem in plaats van de trap. Oeps.

Ik word wel sneller. Vind ik leuk.