Dagen Zonder Vlees 2015

Dagen Zonder Vlees is een initatief dat ons bewust wil maken van onze consumptie van vlees en vis en de impact daarvan op het milieu. Zelf ben ik niet vegetarisch, daarvoor hou ik veel te veel van vis. Vlees kan ik over het algemeen wel zonder problemen laten liggen, maar af en toe sluipt er toch eens wat gehakt of een chipolattaworstje tussen. Ik prbeer drie of vier dagen per week voor andere dingen te kiezen, want er zijn enorm veel alternatieven en er zijn heus andere en lekkerdere vleesvervangers dan tofu. Stap de Bioplanet maar eens binnen of kijk eens verder dan je neus lang is in de Colruyt of de Delhaize.

Zij die meedoen aan DZV proberen veertig dagen lang, van achttien februari tot vier april, minder vlees en vis te eten. Of je nu maar een dag per week meedoet of je gaat voor zeven op zeven, dat maakt niet uit, het draait namelijk om bewustwording en eventuele gedragsverandering. Zeg nu zelf, een of twee dagen zonder vlees of vis daar ga je niet dood van.

België staat in de top vijf van de landen met de grootste ecologische voetafdruk en het feit dat er al meer dan tienduizend deelnemers zijn aan DZV 2015 laat zien dat er een hoop mensen zijn die dat willen veranderen.

Waarom vlees en vis schrappen en niet gewoon minder met de auto rijden? De veeteelt stoot meer broeikassen uit dan de hele transportsector samen. Vleesconsumptie is dus een van de hoofdoorzaken van de klimaatsverandering. DZW heeft niet de bedoeling iedereen te hersenspoelen en om te toveren in vegetariërs, maar wil vooral een boodschap de wereld insturen.

Ik doe mee en met mij ook al een van mijn zussen. Overtuig ik jou ook? Laat het me weten. Op www.dagenzondervlees.be kan je je inschrijven en zo een teller bijhouden. In de actieperiode vul je gewoon in of je die dag vlees of vis gegeten hebt en zo hou je je score bij. Na veertig dagen kun je op de site zien hoeveel deelnemers samen hun vlees- en viscomsumptie geminderd hebben en hoeveel onze ecologische voetafdruk in die korte tijd verkleind is.

Als je beniewd bent hoeveel dagen ik het zal doen zonder vlees of vis, kan je op mijn blog aan de rechterkant mijn DZV teller zien. Ook verschillende bekende Vlamingen hebben besloten DZV te steunen met onder andere ADIL EL ARBI, BART DE PAUW, CATH LUYTEN, FRANK DESBOOSERE, HERMAN BRUSSELMANS, SOFIE LEMAIRE, SAM DEBRUYN, TOM LENAERTS,…

Doe jij ook mee?

Parasiterende wormen en ander gespuis

Na weken van uitstelgedrag heb ik vorige week dan toch maar mijn vluchten geboekt en toen werd het wel erg ‘echt’. Nog maar zeven keer slapen. Aangezien vriendlief bijna elke dag les heeft en het weer niet om over naar huis te schrijven is, zit ik vooral lekker saai binnen met Oscar de kat en mijn portie desparasiterende pillen.

Eingelijk moet men zich hier elk half jaar desparasiteren en nadat ik een afschuwelijk filmpje voorgeschoteld kreeg van een operatie waarbij men met een soort van pincet honderden tien centimeter lange wormen uit de darmen van een of ander arm persoon peuterde, stond ik binnen de tien minuten bij de apotheek. Er staat voor de zekerheid al een afspraak bij de huisarts gepland om mijn bloed te laten trekken.

De kat heeft trouwens vlooien dus die springen hier ook dolgelukkig in het rond en mijn benen staan al vol jeukende beten.

I love it here! En gek genoeg is dat helemaal niet sarcastisch bedoeld.

Waar ik naar uitkijk? Gerookte zalm. Gepaneerde geitenkaasjes. Kaas. Veggie burgers. Marokkaanse pannenkoeken met gehakt en kruiden. Soep die niet uit een pakje komt.

Happy Holidays

Na tien dagen in de hitte sta ik al vol met eczeem en dat terwijl ik drie vierde van de tijd plat in bed doorbracht met langs elke kant een ventilator op de hoogste stand. Top. Natuurlijk was het niet allemaal zweten en puffen, want we hebben ook al een paar leuke uitjes gedaan en vanavond is het NYE! Ik hoop met heel mijn hart dat we de nacht ergens buiten door gaan brengen, want ik word honderd keer liever lekgeprikt door muggen dan dat ik de hele avond als een dweil op een stoel hang in een snikhete discotheek.

Ondertussen left er me nog maar weinig tijd hier en stiekem heb ik nog steeds niet mijn vlucht van Miami naar Quito geboekt, haha. Daar moet ik snel werk van maken. In elk geval zet ik vierentwintig januari voet op Belgische bodem.

Ik weet trouwens nog altijd niet wat ik wil studeren en ik word er gek van. Hoe kan ik nu in godsnaam weten wat me gaat bevallen en wat niet? Natuurlijk, exacte wetenschappen zijn niets voor mij, maar er zijn nog veel te veel andere opties. Ik moet van de eerste keer goed kiezen en ik weet het gewoon niet!

Met Kerst is mijn laatste maand hier ingegaan en de dagen vliegen voorbij.

-

Nadat ik stiekem al mijn eigen domein opgezegd had, veranderde ik van gedachten en bestookte ik in paniek de helpdesk van mijn webhost. Gelukkig reageerden ze snel en blijft mijn blog het komende jaar sowieso nog bestaan. De afgelopen maanden had ik eigenlijk weinig tot niets te vertellen, aangezien elke dag een herhaling van de vorige was, maar nu zit ik weer in een stroomversnelling.

Na een keer of vijf over en weer geweest zijn, elke keer uren gewacht te hebben en heel veel frustraties verder, kon ik er niet meer omheen dat ik geen nieuw visum krijg en is er na heel veel over en weer gepraat en gepieker besloten dat ik eind januari, de 23ste om precies te zijn, naar huis ga en dit keer niet om na enkele maanden toch maar weer terug op het vliegtuig te stappen.

Het is zoals altijd dubbel, maar aangezien het deze keer niet helemaal mijn eigen keuze was, is het nu nog net iets moeilijker. Hoe dan ook is het misschien allemaal wel beter zo. Deze week werk ik nog en zondagavond vertrek ik voor twee weken naar Esmeraldas om daar de feestdagen door te brengen. Tussendoor zijn mijn vriend en zijn zus ook nog eens jarig, dus de tijd daar zal vliegen. Ik hoop alleen maar dat ik het tussendoor niet besterf van de onmenselijke hitte of de venijnige muggen. Daarna nog een week of twee en mijn tijd hier zit er op. Stiekem kijk ik wel uit naar sneeuw trouwens, dus die mag er tegen dan wel komen te liggen.

Dag Ecuador, dag schat, dag lieve schoonfamilie. Dag onderbetaald werk, katten van de huisbaas, encebollados, ceviches en exotisch fruit.
Hallo België, hallo mama, papa en zusjeslief. Hallo universiteit, dikke poezenbeesten, minihond, satékruiden, smoskes en gerookte zalm.

Weekendje weg

Aangezien het maandag een feestdag was, besloten we (mijn vriend, zijn zus, haar vriend, de kat en ik) op weekend te gaan naar Esmeraldas en een paar dagen bij hun ouders en andere zus en broertjes door te brengen. Vrijdagavond vertrokken we en zaterdag deden we -zoals gewoonlijk- niet veel anders dan lekker eten. Die avond drankjes doen aan het strand in Tonsupa, ´s avonds laat terug naar de stad en zondagmiddag opnieuw naar de kust om daar tot en met maandagavond zalig te niksen (lees: aan het stand hangen, in een bubbelbad weken en visschotels en pizza eten). Don´t judge, het is daar zo verschrikkelijk warm dat je weinig anders kan doen dan die dingen, haha. Kortom: Het weekend was weer veel te kort.

Back to reality dus. We hadden met veel geluk de laatste vier bustickets bemachtigd en vertrokken maandagavond om half twaalf terug naar Quito, om daar rond vijf uur ´s ochtends aan te komen, een taxi naar huis te nemen en met kleren en al in coma te vallen tot de wekker om acht uur afliep en ik samen met vriendlief´s zus halfslapend naar het werk vertrok (mijn lieve vriendje jaloers ronkend achterlatend) zonder dat we de moeite namen om ons haar te kammen of ons om te kleden. Even een pitstop bij de bakker om wat onverantwoorde zoetigheden in te slaan en off to work.

Als het goed is gaan we het weekend van de negenentwintigste terug die kant op, aangezien de jongste telg van de familie dan gedoopt wordt.