web analytics

Verhuisd!

Ondertussen ben ik al twee weken officieel verhuisd, maar zo voelt het helemaal niet! Vorige week was ik van maandag tot vrijdag op vakantie en bivakkeerde ik in het weekend drie dagen bij mijn ouders en zus om de katten gezelschap te houden (zij waren nog op vakantie). Deze week is dus de eerste week ‘echt’ uit huis! Ik vergeet voor het gemak even dat de helft van mijn kledij nog bij mijn ouders ligt. Ik heb nog geen licht in de woonkamer en geen gordijnen, er is nog geen internet en ik moet nog een pak kleine klusjes doen, maar ik ben er nu al zó blij mee! Ik kom natuurlijk van een kot, en heb een paar maanden een kamer gehuurd in Ecuador, maar dit is echt ‘van mij’ (in mijn hoofd dan toch). Ik heb hier super lang naar uitgekeken en eigenlijk ben ik ook best wel trots op mezelf. Ik heb er hard genoeg voor gewerkt.

Wat ik niet zo grappig vind, zijn de spinnen. Ze vermenigvuldigen zich, ik zweer het. Elke dag kom ik er wel een (of meer…) tegen en ik kan nu natuurlijk niet meer heel luid ‘PAPAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA’ schreeuwen. Er zit er momenteel eentje in een kier in de keuken tussen de muur en een keukenkastje. Waar mijn schoenzool dus niet bij kan… Die beesten bezorgen me nachtmerries.

Dat de zomer maar snel voorbij is, die vreselijke hitte van de laatste tijd  kan ik echt niet aan. Waarschijnlijk verklaar ik mezelf volgende maand gestoord als ik door de regen naar school aan het fietsen ben, maar geef mij toch maar herfst. Zomer is enkel leuk als je op vakantie bent en met een cocktail in je hand onder een palmboom ligt, danst op het strand of op een quad rond een eiland trekt.

Ik wil pompoensoep, dekentjes en sjaals. Ik wil laarsjes, thee en geurkaarsen. October, where you at?

Over die keer dat ik voor keukenprinses speelde

Healthy, homemade muffins met mango, kokos en noten iemand? Geen boter, geen bloem (ik gebruikte een mix van kokosmeel en havermout) en geen suiker in mijn basisbeslag. Wel ei, banaan en plantaardige yoghurt.

MuffinsMuffins

Toegegeven: Het ziet er niet uit. Dat hield me niet tegen om twee seconden nadat mijn muffins in de oven zaten de restjes beslag uit de kom te schrapen. Ik gebruikte trouwens  voor de allereerste keer mijn nieuwe oven en (rechthoekige) muffinvorm en vergat het draaiplatform af te zetten. Daar kwam ik pas na tien minuten achter. Oeps.

Muffins

Drie kwartier later… Geen idee waarom het zo lang duurde, want in principe zouden ze sneller klaar moeten zijn, maar goed. Ik strooide er nog wat kokospoeder over wachtte tot ze afgekoeld waren.

Ze smaakten in elk geval een pak beter dan ze eruit zagen! Zelfs mijn ouders keurden ze goed 😉

Lessons learned:
– Zet dat verdomde draaiplatform af als je bakt.
– Bakpoeder, bakpoeder, bakpoeder! Ik gebruikte maar een klein beetje, waardoor mijn muffins eigenlijk niet genoeg gerezen waren en niet luchtig genoeg waren.
– Noten zijn een plus. Ik proefde ze niet, maar ze zorgen voor een ‘bite’ en krokante stukjes.
– Beter te veel beslag dan te weinig…

Voor een recept vind ik ze nog niet goed genoeg, even geduld dus! Ik wil nog appel-kaneel proberen, ananas-kokos en blueberry-noten.

Digital Detox

Al zeker een jaar doe ik met een vriendin een spelletje ‘onder het minste Facebookvrienden’. Dat klinkt misschien belachelijk, maar er zit meer achter.

Toen ik een jaar of zestien, zeventien was, had ik meer dan zevenhonderd ‘vrienden’ en hoewel ik van de meesten wel wist wie wie was, had ik met drie vierde ervan geen contact. Het waren mensen die ik via-via kende, mensen waarmee ik ooit in de klas had gezeten of op kamp mee was geweest,… Als je dat aantal vergelijkt met de (twee)duizend ‘vrienden’ die veel tieners nu hebben, had ik er in verhouding zelfs niet eens zó veel.

Ergens in 2013 maakte ik een nieuw account aan en werd ik al iets kieskeuriger, maar pas sinds vorig jaar doorloop ik om de paar weken mijn vriendenlijst en worden er elke keer mensen verwijderd. Ik wilde er nog veel meer af mijn account, maar er was een grote groep kennissen die ik op dat moment om de een of andere reden nog niet ‘kon’ verwijderen. Dat is natuurlijk zever, maar in mijn hoofd voelde het wel zo aan.

Het nam elke dag veel tijd in beslag om alle updates van mensen die ik volgde op Facebook, Instagram, Snapchat, Bloglovin en Twitter door te nemen. De FOMO (Fear Of Missing Out) was real. Nadat ik eindelijk alles gelezen en bekeken had, besefte ik elke keer dat ik alweer mijn tijd verspild had en eigenlijk helemaal niets gemist zou hebben. Toch moest ik van mezelf up to date blijven.

Een paar weken geleden later zag ik plotseling in dat ik van al die social media niet gelukkig werd. Integendeel. Ik was er klaar mee. Online lijkt iedereen een perfect, geweldig leven te hebben en dat zorgde ervoor dat ik meer en meer aan mezelf begon te twijfelen. Het heeft een hele tijd geduurd voor ik dat doorhad.

Ik begon met Facebook. Terwijl ik eerder een pak mensen nog niet durfde te verwijderen, ging ik er nu grof doorheen. Heb ik je al lang niet meer gezien? Zeg maar dag. Vind ik je eigenlijk helemaal geen leuk mens of heb ik je al eeuwen niet meer gesproken? Ciao. Iedereen met wie ik geen echte band had, werd zonder pardon gedeletet. Bloglovin volgde. Ik vond een pak blogs al een hele tijd niet meer interessant, maar ze stonden nog steeds in mijn feed. Nu niet meer. Hetzelfde met Twitter en Instagram. De unfollow-knop werd mijn nieuwe beste vriend en Snapchat heb ik helemaal verwijderd. Ook mijn mailbox heb ik geminimaliseerd. Er kwamen dagelijks een pak nieuwsbrieven en e-mails binnen van webshops, kranten,… die me niet (meer) interesseerden en die ik al jaren elke dag verwijderde zonder ze te openen. Tegenwoordig open ik ze, klik ik op afmelden of uitschrijven et voilà. Mijn mailbox zit nooit meer vol. Ik besloot uiteindelijk een week een social media stop te houden (Messenger uitgezonderd) en eigenlijk miste ik niets. Toegegeven, ik keek ineens weer een pak meer series 😉

Helemaal stoppen met social media was nooit de bedoeling. Ik vind het leuk en ben er graag mee bezig, op voorwaarde dat ik enkel de dingen zie die ik wil zien en waar ik iets aan heb. Nu volg ik enkel nog de blogs die ik daadwerkelijk leuk vind en check ik Facebook, Instagram en Twitter wel weer dagelijks, maar ben ik er veel minder tijd aan kwijt. De tijd die ik er wel aan spendeer (nog steeds meer dan genoeg), vind ik niet meer verspild. Ik krijg enkel nog updates van mensen die ik graag volg, die me positief beïnvloeden of inspireren en waar ik me niet aan stoor.

Ik pak weer vaker een boek, ga sporten, heb zin om vaker te koken en kijk een film of serie zonder tegelijkertijd doelloos rond te scrollen op mijn laptop of gsm. Ik hou van social media en ik ben er nog steeds mee bezig, gewoon minder actief. Ik hoef niet elke dag iets te plaatsen, ben niet op elk kanaal aanwezig en moet niet alles van iedereen gezien hebben.

Verhuisstress

Small change of plans… Ik lag van donderdag tot zondag afwisselend ziek in bed en in de zetel. Vier dagen met uren autorijden, weinig slaap en te veel drank en eten was plots niet meer zo’n strak plan, dus mijn weekendje weg kon ik vergeten. Sporten is er ook niet meer van gekomen, stikken in mijn eigen slijmen (ranzig, I know) leek me namelijk geen leuke manier om te sterven.

Er moest ook nog een pak gedaan worden voor de verhuis en aaaah! Hallo stress.
Komt goed.

Gisteren heb ik het grootste deel van mijn spullen al ingepakt en verhuisd, vanavond wordt de laatste muur geschilderd (voor nu dan, de gang en de traphal worden als het goed is binnenkort gedaan) en verhuizen we mijn bed. Woensdag ga ik Assepoester spelen, om donderdag bij het verhuizen alles gewoon weer vuil te maken. Bah. Ik háát vuil. Maar goed, dan is het wel zover, finally! ’s Ochtends komt de ladderlift, de rest van de dag moet ik werken en ’s avonds kan ik dan ein-de-lijk beginnen met opkuisen, uitpakken en inrichten. Dat is meteen ook het enige dat ik dit weekend ga doen, want maandag vertrek ik met mijn ouders en zussen op vakantie.

Ik moet nog een badkamermeubel kopen, een plant, muurplanken en wat kleine dingetjes, maar alles wat ik écht nodig heb, is in principe al aangeschaft en een keer naar de Ikea gaan, kan altijd nog (mijn zus probeert me al twee jaar mee te krijgen). Door paps zijn schilderstalent ziet het er nu al heel mooi uit en ik kan niet wachten tot alle meubels erin staan om het eindresultaat te zien!

8/8 in pictures: Just another Monday

8/88/8

Morning! De bedrijfspolicy stelt dat jobstudenten geen badge krijgen, dus al mijn ochtenden beginnen tegenwoordig op deze manier… Ik begin het liefst vroeg (als in om zeven uur, zodat ik mag stoppen om drie uur ’s middags), maar de enige collega die ook zo vroeg komt werken, is momenteel op vakantie. Nu sta ik later op en moet ik alsnog een kwartier wachten tot er eindelijk nog iemand aankomt rond half acht. Irritant. Negeer die chocoladeverpakkingen… Ik had een zware craving toen ik de avond ervoor nog snel even langs mijn zus ging en die Twix in haar ijskast was onweerstaanbaar.

Breakfast for champions! Op maandag (en woensdag) wordt er op kantoor altijd een voorraad fruit geleverd. Ik begon met een appel en een kiwi…

8/8

… ging verder met een banaan en druiven en at daarna nog een appel en een kiwi. Oeps. Oh, en koffie.

Mijn lunch was al op voordat ik er aan dacht een foto te nemen, maar ik at twee wraps (eentje met zalm, kruidenkaas en rauwkost en de andere met mozzarella, pesto en tomaat) die over waren van een vergadering en een pakje crackers. Ná dat ik dus al zes stukken fruit op had. Mijn maag is bodemloos.

8/88/8

Ik besloot uit het niks een weekend naar Duitsland te gaan en aangezien ik nog een blogje moest typen voor die dag, kwam dat heel goed uit 😉

Eindelijk klaar met ‘werken’! Mijn to do list voor die avond…

8/88/8

50 baantjes later is mijn haar een grote dreadlock. Ik moet echt een duikbril aanschaffen, want na het zwemmen zijn mijn ogen elke keer zo rood dat ik high lijk.

Even langs huis voor de kat en dan meteen door naar het postkantoor om een pakje terug te sturen. Die bak noten en cranberry’s heb ik verdiend.

8/88/8

This is how I roll. Ik vond de tape niet, dus plakte mijn doos zeer professioneel dicht met doorschijnende plakband… Ik had online schoenen en een tas gekocht die ik uiteindelijk toch niet zo mooi vond en terug stuurde.

Boodschappen doen is er niet meer van gekomen, maar ik had nog genoeg in huis om een semi-gezond avondmaal mee te improviseren en de rest van de avond bracht ik door met Two and a Half Men, mijn schoolboeken en heel veel mozzarella.