web analytics

Over die keer dat ik voor keukenprinses speelde

Healthy, homemade muffins met mango, kokos en noten iemand? Geen boter, geen bloem (ik gebruikte een mix van kokosmeel en havermout) en geen suiker in mijn basisbeslag. Wel ei, banaan en plantaardige yoghurt.

Muffins

Toegegeven: Het ziet er niet uit. Dat hield me niet tegen om twee seconden nadat mijn muffins in de oven zaten de restjes beslag uit de kom te schrapen. Ik gebruikte trouwens  voor de allereerste keer mijn nieuwe oven en (rechthoekige) muffinvorm en vergat het draaiplatform af te zetten. Daar kwam ik pas na tien minuten achter. Oeps.

Muffins

Drie kwartier later… Geen idee waarom het zo lang duurde, want in principe zouden ze sneller klaar moeten zijn, maar goed. Ik strooide er nog wat kokospoeder over wachtte tot ze afgekoeld waren.

Ze smaakten in elk geval een pak beter dan ze eruit zagen! Zelfs mijn ouders keurden ze goed 😉

Lessons learned:
– Zet dat verdomde draaiplatform af als je bakt.
– Bakpoeder, bakpoeder, bakpoeder! Ik gebruikte maar een klein beetje, waardoor mijn muffins eigenlijk niet genoeg gerezen waren en niet luchtig genoeg waren.
– Noten zijn een plus. Ik proefde ze niet, maar ze zorgen voor een ‘bite’ en krokante stukjes.
– Beter te veel beslag dan te weinig…

Voor een recept vind ik ze nog niet goed genoeg, even geduld dus! Ik wil nog appel-kaneel proberen, ananas-kokos en blueberry-noten.

Digital Detox

Al zeker een jaar doe ik met een vriendin een spelletje ‘onder het minste Facebookvrienden’. Dat klinkt misschien belachelijk, maar er zit meer achter.

Toen ik een jaar of zestien, zeventien was, had ik meer dan zevenhonderd ‘vrienden’ en hoewel ik van de meesten wel wist wie wie was, had ik met drie vierde ervan geen contact. Het waren mensen die ik via-via kende, mensen waarmee ik ooit in de klas had gezeten of op kamp mee was geweest,… Als je dat aantal vergelijkt met de (twee)duizend ‘vrienden’ die veel tieners nu hebben, had ik er in verhouding zelfs niet eens zó veel.

Ergens in 2013 maakte ik een nieuw account aan en werd ik al iets kieskeuriger, maar pas sinds vorig jaar doorloop ik om de paar weken mijn vriendenlijst en worden er elke keer mensen verwijderd. Ik wilde er nog veel meer af mijn account, maar er was een grote groep kennissen die ik op dat moment om de een of andere reden nog niet ‘kon’ verwijderen. Dat is natuurlijk zever, maar in mijn hoofd voelde het wel zo aan.

Het nam elke dag veel tijd in beslag om alle updates van mensen die ik volgde op Facebook, Instagram, Snapchat, Bloglovin en Twitter door te nemen. De FOMO (Fear Of Missing Out) was real. Nadat ik eindelijk alles gelezen en bekeken had, besefte ik elke keer dat ik alweer mijn tijd verspild had en eigenlijk helemaal niets gemist zou hebben. Toch moest ik van mezelf up to date blijven.

Een paar weken geleden later zag ik plotseling in dat ik van al die social media niet gelukkig werd. Integendeel. Ik was er klaar mee. Online lijkt iedereen een perfect, geweldig leven te hebben en dat zorgde ervoor dat ik meer en meer aan mezelf begon te twijfelen. Het heeft een hele tijd geduurd voor ik dat doorhad.

Ik begon met Facebook. Terwijl ik eerder een pak mensen nog niet durfde te verwijderen, ging ik er nu grof doorheen. Heb ik je al lang niet meer gezien? Zeg maar dag. Vind ik je eigenlijk helemaal geen leuk mens of heb ik je al eeuwen niet meer gesproken? Ciao. Iedereen met wie ik geen echte band had, werd zonder pardon gedeletet. Bloglovin volgde. Ik vond een pak blogs al een hele tijd niet meer interessant, maar ze stonden nog steeds in mijn feed. Nu niet meer. Hetzelfde met Twitter en Instagram. De unfollow-knop werd mijn nieuwe beste vriend en Snapchat heb ik helemaal verwijderd. Ook mijn mailbox heb ik geminimaliseerd. Er kwamen dagelijks een pak nieuwsbrieven en e-mails binnen van webshops, kranten,… die me niet (meer) interesseerden en die ik al jaren elke dag verwijderde zonder ze te openen. Tegenwoordig open ik ze, klik ik op afmelden of uitschrijven et voilà. Mijn mailbox zit nooit meer vol. Ik besloot uiteindelijk een week een social media stop te houden (Messenger uitgezonderd) en eigenlijk miste ik niets. Toegegeven, ik keek ineens weer een pak meer series 😉

Helemaal stoppen met social media was nooit de bedoeling. Ik vind het leuk en ben er graag mee bezig, op voorwaarde dat ik enkel de dingen zie die ik wil zien en waar ik iets aan heb. Nu volg ik enkel nog de blogs die ik daadwerkelijk leuk vind en check ik Facebook, Instagram en Twitter wel weer dagelijks, maar ben ik er veel minder tijd aan kwijt. De tijd die ik er wel aan spendeer (nog steeds meer dan genoeg), vind ik niet meer verspild. Ik krijg enkel nog updates van mensen die ik graag volg, die me positief beïnvloeden of inspireren en waar ik me niet aan stoor.

Ik pak weer vaker een boek, ga sporten, heb zin om vaker te koken en kijk een film of serie zonder tegelijkertijd doelloos rond te scrollen op mijn laptop of gsm. Ik hou van social media en ik ben er nog steeds mee bezig, gewoon minder actief. Ik hoef niet elke dag iets te plaatsen, ben niet op elk kanaal aanwezig en moet niet alles van iedereen gezien hebben.

8/8 in pictures: Just another Monday

8/88/8

Morning! De bedrijfspolicy stelt dat jobstudenten geen badge krijgen, dus al mijn ochtenden beginnen tegenwoordig op deze manier… Ik begin het liefst vroeg (als in om zeven uur, zodat ik mag stoppen om drie uur ’s middags), maar de enige collega die ook zo vroeg komt werken, is momenteel op vakantie. Nu sta ik later op en moet ik alsnog een kwartier wachten tot er eindelijk nog iemand aankomt rond half acht. Irritant. Negeer die chocoladeverpakkingen… Ik had een zware craving toen ik de avond ervoor nog snel even langs mijn zus ging en die Twix in haar ijskast was onweerstaanbaar.

Breakfast for champions! Op maandag (en woensdag) wordt er op kantoor altijd een voorraad fruit geleverd. Ik begon met een appel en een kiwi…

8/8

… ging verder met een banaan en druiven en at daarna nog een appel en een kiwi. Oeps. Oh, en koffie.

Mijn lunch was al op voordat ik er aan dacht een foto te nemen, maar ik at twee wraps (eentje met zalm, kruidenkaas en rauwkost en de andere met mozzarella, pesto en tomaat) die over waren van een vergadering en een pakje crackers. Ná dat ik dus al zes stukken fruit op had. Mijn maag is bodemloos.

8/88/8

Klaar! Op naar het zwembad. Vijftig baantjes later is mijn haar een grote dreadlock. Ik moet echt een duikbril aanschaffen, want na het zwemmen zijn mijn ogen elke keer zo rood dat ik high lijk.

Even langs huis voor de kat en dan meteen door naar het postkantoor om een pakje terug te sturen. Die bak noten en cranberry’s heb ik verdiend.

8/88/8

This is how I roll. Ik vond de tape niet, dus plakte mijn doos zeer professioneel dicht met doorschijnende plakband… Ik had online schoenen en een tas gekocht die ik uiteindelijk toch niet zo mooi vond en terug stuurde.

Boodschappen doen is er niet meer van gekomen, maar ik had nog genoeg in huis om een semi-gezond avondmaal mee te improviseren en de rest van de avond bracht ik door met Two and a Half Men en heel veel mozzarella.

Dan toch niet zo conditieloos

Ik was er de afgelopen jaren dus van overtuigd dat ik even out of shape was als een super sized Amerikaan met een BMI van 50, maar dat bleek de afgelopen twee weken best nog wel mee te vallen. Verbazing alom hoor.

Vijf à zes keer in de week sporten (lopen en zwemmen) klonk als mijn persoonlijke hel, maar zo erg vind ik het eigenlijk niet. Toegegeven, soms kijk ik een hele werkdag op tegen een geplande run, maar dat is vooral als het de keer ervoor slecht ging. Gisteren had ik er echt geen zin in en liep ik uiteindelijk verder en langer dan – uhm… ooit. Wel op slakkentempo natuurlijk en zes kilometer is nog steeds peanuts, maar goed.

RunRun

(Ik gebruik twee running apps, ja. Hoe bedoel je controlfreak?)

De laatste twee kilometer kreeg ik wel weer last van mijn achillespees en lies, dus gelukkig was ik in de helft op tijd teruggedraaid. Niet dat ik zo kapot was, maar ik heb geen zin in een blessure (ik ken mijn krakkemikkig lijf ondertussen al). Die lies doet nu trouwens nog steeds pijn in de mate dat ik op het werk de lift neem in plaats van de trap. Oeps.

Ik word wel sneller. Vind ik leuk.

What I’m currently saving up for

Terwijl ik vroeger nooit iets ‘nodig’ had of per se wilde hebben, is mijn wishlist tegenwoordig nooit meer leeg. Ik wil veel en ik wil het allemaal.

– Het duurt nog bijna een jaar en ik weet nog niet naar welk werelddeel ik precies wil, maar vliegtickets kosten in de zomervakantie al gauw meer dan €1000, dus… En ter plaatse moet je natuurlijk ook nog slapen/eten/leuke dingen doen.

– Het volgende punt hangt een beetje samen met die reisplannen: Een goeie backpack kost €250 à €300. Auw.

– Waarom heb ik enkel dure hobby’s? Van opzoeken in welke exotische landen ik kan leren scuba duiken en wat me dat dan zou kosten, werd ik ook niet blij. Worth it though! Ik kan niet wachten tot ik dat duikbrevet heb.

– Als ik dan toch bezig ben, wil ik ook graag een deftige vlogcamera. Helaas kost zo’n ding stukken van mensen (als in zeker €600).

– Mijn cheap ass laptop doet na drie jaar nog steeds wat hij moet doen, maar hij is met zijn 17 (?) inch wel érg groot en érg heavy. Ik kan hem onmogelijk ergens mee naartoe nemen en zware programma’s moet ik er ook niet opzetten. Eigenlijk wil ik graag overstappen naar een MacBook, maar die prijzen… Huilen.

– Als ik braaf blijf sporten, krijg ik van mezelf een cadeautje. Eens het terug kouder wordt, is lopen in een random short en topje geen strak plan meer en een goeie tight kost direct tussen de €80 en de €150 euro, nieuwe loopschoenen ook zo’n €150. Een sleeve tegen dat het herfst wordt , een wind- en regendicht loopjack en een goeie sport-bh zijn ook wel zo fijn. Tel maar op.
Oh, en een paar oortjes die ik niet elke dertig seconden terug goed moet steken / die mijn oren niet pijn doen, zouden me een pak frustraties besparen.
Op termijn zou een sporthorloge trouwens ook handig zijn.

– De Bose QuietComfort, nog zoiets. Een koptelefoon met noise-cancelling (zelfs zonder dat je muziek hoeft te luisteren) die zo’n €329 kost. Lovely. Ze hebben hem ook in oortjes-vorm aan €299… Aangezien ik afgeleid word door zowat elk miniem achtergrondgeluid en me zelfs irriteer aan het gezoem van een koelkast, is die noise-cancelling heel handig. En heel duur.

– Verder hou ik gewoon van schoenen. Heel veel.