London in one day: Snapshots

Woensdagochtend liep mijn wekker al vroeg af, aangezien moederlief de vorige avond had laten verstaan dat ik onder geen enkele voorwaarde een lange broek aan mocht doen om naar Londen te gaan (er werd prachtig weer voorspeld), dus ik laste om half zeven ‘s ochtends een been-trimsessie in. Eens op de trein stierf ik bijna van de honger, dus mijn ontbijt was al lang en breed op (en ook de helft van mama’s ontbijt werkte ik vlotjes binnen) voordat ik me herinnerde dat ik besloten had foto’s te maken. Oeps! Ik ben trouwens echt een rotslechte fotografe, maar het geeft jullie in elk geval een idee.

Mijn site heeft de kwaliteit van mijn foto’s op de een of andere manier vreselijk verpest, want op mijn persoonlijke social media zijn ze wél in orde. Excuses, niets aan te doen.

2015-04-16

London baby! Die twee uurtjes op de trein waren zo voorbij en we wandelden meteen door naar de metro. Ik heb echt een belabberd richtingsgevoel, maar al bij al is het Londense metrosysteem vrij duidelijk!

2015-04-161

Eerste stop: Camden! Ik zag meteen een t-shirt van Game of Thrones en kon het niet laten er een foto van te nemen en door te sturen naar een paar vrienden die ook helemaal verslaafd zijn aan de serie.

Een bar naar mijn hart, hahaha!

2015-04-162

Camden is een alternatieve buurt en ik vond het er geweldig. De enige vage piercing- en tattooshop naast de andere. Ik heb nog nooit zo’n allegaartje van mensen bij elkaar gezien die hier allemaal vreemd bekeken zouden worden, maar er daar gewoon bijpasten.

Kijk die gevels dan!

2015-04-163

De reden waarom ik naar Camden wilde was voor de Camden Lock Market, een marktje waar ze voedsel uit de hele wereld verkopen. Van een Pools stalletje tot een Argentijns, letterlijk alles was er. Jullie kunnen je voorstellen dat het nog een hele opgave was om een keuze te maken…

2015-04-164

Collages

2015-04-165

Ik at uiteindelijk een vers gebakken naanbrood met een gekruide tomatenpasta met kip en het was heer-lijk. Camden Lock Market is echt een vette aanrader. Mensen kijken alleen al zou me daar uren bezig houden.

Dit is de laatste verwijzing naar Game of Thrones, beloofd!

2015-04-166

Die mens moet het echt verschrikkelijk warm gehad hebben. Dag Camden, I’ll be back!

Even een sprongetje in de tijd: We namen de metro richting de Big Ben en de London Eye en langs de Thames liep het VOL met lopers. Er waren er echt heel erg veel en dat terwijl het snikheet was. Een kleine deuk in mijn zelfvertrouwen aangezien ze allemaal liepen alsof de duivel hen op de hielen zat en ik dus even met mijn neus op de feiten (ik loop trager dan mijn oma) werd gedrukt. Anyway, deze meneer liep toevallig langs toen de camera flitste.

2015-04-167

Die hoed is nu al gebombardeerd tot beste aankoop van dit jaar.

2015-04-168

When in London… Ik kon het natuurlijk niet maken om helemaal niets te bezichtigen die dag, dus we liepen een rondje en werden bijna omver gelopen door hele horden toeristen.

2015-04-1610

Op weg naar Hyde Park liepen we doorheen Green Park, maar daar heb ik vreemd genoeg geen foto’s van. Het was prachtig weer, dus het hele park zat vol met een allegaartje van verschillende mensen, van mannen in pak en kostuumschoenen tot mama’s met baby’s en groepjes jongeren. Allemaal zaten/lagen ze op het gras of liepen ze een rondje. Ook hier weer heel veel lopers trouwens!

Aan de rand van Hyde Park was er een terrasje, dus moest er natuurlijk even een drankje gedaan worden (en een ijsje gegeten worden…) met uitzicht op het belachelijk grote park. Je hebt serieus meer dan een uur nodig om er dwars doorheen te wandelen.

2015-04-1611

Hyde Park is mooi, jongens! Even wat foto’s aan de vijver en toen was het alweer tijd om terug naar de dichtstbijzijnde metrohalte te wandelen. Ik zou enkel en alleen al in die parken een hele dag rond kunnen slenteren, picknicken, boekjes lezen,…, maar dat is voor de volgende keer.

2015-04-1612

Hello there!

Van Hyde Park op naar Soho, een leuke wijk waar we heel wat straatartiesten tegenkwamen. Om de paar meter stond er wel een groepje breakdancers of iemand die Charlie Chaplin nadeed. I love London! China town moest natuurlijk ook met een bezoekje vereerd worden. Ik voelde me plotseling nog witter dan normaal…

2015-04-1613

Mama en ik besloten Bubble Tea uit te proberen aangezien we die hype ook wel eens geprobeerd moesten hebben. We hielden het bij de vrij normale dingen, want pudding in mijn ijsthee zag ik toch niet meteen zitten. Conclusie? Mwah, wel leuk, maar toch wel overroepen.

Ik heb geen idee waarom, maar mijn foto is verdwenen. Het was in elk geval tijd om richting Oxford Street en omliggende winkelstraten te wandelen. Tijdens de feestdagen en de solden zou je mij echt met geen stokken naar dit stuk van Londen krijgen. Het was er nu al druk, maar ik kan me heel goed voorstellen hoe erg het precies is tijdens die dagen…

2015-04-1614

Well hello Victoria’s Secret! Met een verdiep of drie/vier is die winkel echt gigantisch. Ik wilde alles, maar jammer genoeg is VS nog steeds geen budgetmerk ;-) Uiteindelijk liep ik na ongeveer een uur wel naar buiten met een klein zakje, thanks mom!

Op het station moest er nog even zwaar overpriced gegeten worden (en stiekem kochten we daarna ook nog een stuk worteltaart en nog ander lekkers bij Starbucks, oeps). De sushi was niet lekker trouwens, en al helemaal niet voor die prijs. Geen aanrader!

2015-04-1615

Sunday runday: Poging 564283

De afgelopen jaren ben ik al ontelbaar keer ‘begonnen’ met hardtraaglopen, maar nadat mijn loopschoenen maximaal twee keer het daglicht gezien hadden, verdwenen ze weer in de diepste krochten van mijn schoenencollectie. De laatste tijd begon het weer te kriebelen en ik beloofde mezelf dat eens het mooi weer zou worden ik nog maar eens een poging zou doen om verder dan honderd meter te joggen.

Zo gezegd, zo gedaan. Ik zette een app op mijn telefoon en vertrok met moederlief en onze hond groot uitgevallen rat. Tot mijn verbazing liep ik daadwerkelijk sneller dan dat mijn moeder wandelde en de hond was dolblij dat ze los mocht rondlopen en crosste uitgelaten achter me aan. Het zonnetje scheen en ik voor ik het wist hield ik het al zestien minuten vol. Waaaaaaaaaaat?! Ik loop nu wel op slakkentempo, maar toch. Ik stapte tien minuutjes en liep toen wéér een kwartier. De app vertelde me dat ik ik er in het totaal ongeveer vier kilometer op had zitten. Wie had dat ooit gedacht? Ik niet. Normaal gezien val ik al dood na vijf minuten, dus dit is wereldnieuws.

Toen werd ik ziek. Oeps. Daarnaast kon ik ook twee dagen niet normaal wandelen door de spierpijn en wilde ik liever niet als pinguïn in het openbaar rondsjakkeren. Dus.

Vanmiddag gaf ik mezelf een schop onder mijn kont, zette ik wat muziek op mijn gsm, zuchtte eens heel diep en stapte de deur uit. Nu heb ik geluk dat de kant van de dijk waar ik loop in de namiddag compleet in de zon ligt en dat in combinatie met wat wind zorgde voor een perfect weertje. Ik liep zonder problemen 21 minuten (2,86 km), stapte een minuut of vijf en liep daarna 3,12 km in 22 minuten. De laatste tien minuten wilde ik mezelf weliswaar bij elke stap het kanaal ingooien en opgeven, but I didn’t. IK LIEP MEER DAN VIJF KILOMETER !!!!!!!! In een dikke veertig minuten en dus zo traag als wat, maar goed.

Nogmaals: Ik, werelds meest luie persoon, heb VIJF kilometer in de benen. Logischerwijs moest ik al die verloren calorieën er direct weer aanvreten, dus ik trakteerde mezelf op een welverdiend ijsje.

Waarom ik denk dat ik het deze keer wel ga volhouden? Ik ben iemand die direct iets wilt kunnen (of toch de basis ervan) en indien niet stop ik er mee. Vijf km kunnen lopen vond ik altijd al het minimum en nu ik dat onbegrijpelijk genoeg ook kan, ben ik plots enorm gemotiveerd.

Party in the USA

Met onder andere Renske (Duitsland) en Sofie (Denemarken) was ik vorige maand op weekend en zij hadden al langer plannen om deze zomer Jackie te gaan bezoeken in Amerika. Eigenlijk had ik besloten niet mee te gaan, aangezien dat reisje een hele hoop geld kost en ik het afgelopen anderhalf jaar al meer dan genoeg heb gespendeerd, maar na hun plannen een paar weken aangehoord te hebben, besefte ik hoeveel spijt ik er wel niet van zou hebben als ik thuis zou blijven. Na het even snel uitgerekend te hebben bleek dat ik mijn vliegtickets met mijn weekendwerk zou kunnen betalen en dat veegde mijn enige bezwaar snel van tafel. Deze zomer gaan we dus met zijn allen een dikke twee weken naar Arizona! Op de planning staan onder andere de Grand Canyon en een tripje naar Mexico, dus dat belooft.

In het ideale geval haal ik acht juli mijn praktisch rijbewijs, anders heb ik een probleem. Mijn theoretisch rijbewijs vervalt begin september en het praktijkexamen moet altijd zeker twee maanden of langer op voorhand aangevraagd worden, aangezien alle plekken op korte termijn normaal gezien altijd vol zijn. In de States zullen we veel tijd in de auto doorbrengen en dan is het wel zo handig als drie van ons (Jackie en Renske hebben hun rijbewijs al) mogen rijden. Vaderlief ziet het nog niet zo positief in en ik ga dood van de stress als ik alleen al aan dat examen denk, maar falen is geen optie. Nog drie maanden…

De laatste maand

Een weekend naar Duitsland: vriendinnen, Engels, Spaans, lachen. een beetje te veel drinken, gigantische ijscoupes, de hele nacht dansen.

Ik had ze gemist, mijn prettig gestoorde amigas. Meer dan ik dacht… De band die we samen hebben is ingewikkeld en uniek. Na een halfuur samen is het alweer alsof de afgelopen negen maanden niet gebeurd zijn. We gaan gewoon verder waar we toen gestopt zijn en kennen elkaar door en door. Het was niet kort bij de deur, ongeveer acht uur met de trein, maar het was het absoluut waard.

Vrijdag- en zaterdagavond toverden we verjaardagsfeestjes om in rasechte Zuid-Amerikaanse fiestas. Na twee dagen met heel weinig uurtjes slaap en buikpijn van het lachen zitten we voor de rest van de maand met Spaanse liedjes in ons hoofd. Birthdaygirl Renske heeft drie vriendinnen die vorig jaar óók op uitwisseling waren, dus nieuwe vriendschappen waren op minder dan vijf minuten gemaakt.
Het was me het weekend wel. Is het echt al twee weken geleden?

Ondertussen ga ik ook nog steeds naar school (Ja, écht!), geef ik fortuinen uit in Panosfilialen door mijn verslaving aan koffiekoeken en belegde broodjes en heb ik eindelijk werk. Of ik zaterdagochtend om zeven uur met een grote glimlach mijn bed uit zal springen om te gaan werken na een paar uur slaap is natuurlijk iets anders.

School & Skiing

Ondertussen zitten mijn eerste lessen aan de universiteit er op en ben ik er zeker van dat ik reuma in mijn rechterhand ga ontwikkelen van al dat noteren op sneltempo. Ik ken nog maar van vier mensen de naam en geen van die vier zit in ‘mijn’ klas, haha. Tot nu toe valt het nog wel mee, maar pin me daar niet op vast, hoewel ik natuurlijk het geluk heb dat ik maar met achttien studiepunten begin en dat ik dus wat kan wennen zonder meteen het diepe ingegooid te worden.

Donderdagavond zijn we er last minute voor een lang weekend tussenuit geweest naar de Vogezen en heb ik een dappere poging gedaan een van mijn lieve zusjes te leren skiën. Ondanks alle miserie die bij een eerste keer op laten hoort (pijnlijke schenen zijn hels, mensen), vond ze het blijkbaar wel leuk, dus misschien gaan we er volgend jaar wel weer heen, yessssss. Gérardmer is een klein skigebied (ongeveer 40 km aan pistes), maar het is er vrij sneeuwzeker rond deze tijd van het jaar en voor een paar dagen meer dan groot genoeg. Aanrader! Ook ons hotelletje, Aux P’tits Boulas, was top, aangezien de hond mee mocht en er van niets een probleem werd gemaakt.

Ik ben druk op zoek naar een studentenjob en voor de rest is het de komende maanden vooral school dat de klok zal slaan. Oh, en ik zou ook nog graag mijn rijbewijs halen deze zomer, dus vaderlief moet met vrees voor eigen leven met mij de baan op.

Begin volgende week ben ik alweer een maand thuis…