web analytics

January ’16 goals

– Mijn examens goed doen staat met stip op één.

– Een cliché voornemen: Anderhalf jaar geleden was ik op mijn streefgewicht en ik ben nu nog drie kilo zwaarder dan toen. Ondertussen is er al 2,5 kilo af zonder er echt mijn best voor te doen, maar die laatste drie zijn blijven plakken en wil ik toch ook graag weg.

– De laatste twee jaar heb ik weinig gelezen en ik ben al eeuwen bezig aan een boek (El Alquimista – Paulo Coelho) dat ik nu toch wel een keer uit wil hebben. Eind januari moet ik een uur of zes in de trein zitten naar Duitsland en heb ik daarna een week de tijd om tussendoor te lezen, dus een paar boeken moeten te doen zijn.

– Mijn auto langs binnen en buiten (laten?) wassen… Er is vorige week een zak borrelnootjes omgevallen en dat was toch wel de druppel, haha. Er liggen niet veel spullen in, maar hij is echt heel vuil.

– Tot mijn examens gedaan zijn wil ik drie avonden per week naar mijn yogastudio om zo toch iets anders te doen dan aan mijn bureau zitten. Binnenkort loopt mijn abonnement af, dus ik moet er nog even van profiteren.

★ 2016 ★

Well helloooooo ’16! Ik doe niet aan die “new year, new me” bullshit, maar 1 januari voelt toch altijd een beetje aan als een nieuw hoofdstuk. 2016 zal iets minder avontuurlijk zijn dan 2015, aangezien ik dit jaar geen voet ga zetten in zes (Ecuador, Duitsland, Engeland, Turkije, USA, Mexico) verschillende landen, maar dat wil niet zeggen dat het minder leuk wordt!

Eind januari ga ik eindelijk weer naar Duitsland om tien dagen met mijn mede-Latina’s door te brengen en daarna komen zij normaal gezien een lang weekend hier naartoe. So so so so so happy ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤

Ik bekeek gisteren even de academische kalender en doordat mijn examens zo vroeg eindigen (ik heb een paar vrijstellingen) heb ik vakantie van 22 januari tot en met 15 februari! Van de 22e tot de 28e ben ik in Duitsland, van de 28e tot de 31e zijn mijn vriendinnen hier en daarna heb ik dus onverwacht nóg twee weken vrij! Dat roept om een impulsief tripje…

Na negen maanden wachten moet mijn zus midden/eind februari dan eindelijk bevallen en zijn de eerste twee maanden van het nieuwe jaar alweer voorbij. Zeven maart is Renske jarig, dus normaal ga ik dan een paar dagen naar Duitsland, maar een weekendje Nederland met de meisjes zou ook wel leuk zijn. Vorig jaar ben ik in april met mama een dag naar Londen geweest, dus misschien is het wel leuk om samen een weekendje weg te gaan en een jaarlijkse traditie te starten. In mei word ik 21 en daarna is het alweer juni en moet ik alles op alles zetten om voor mijn examens te slagen. In de zomermaanden heb ik nog niets gepland, maar een tripje Duitsland zit er vast en zeker wel in en ik zou ook graag een maand werken.

Dat is het zo ongeveer voor de eerste acht maanden van 2016, haha!

Mijn main goal dit jaar is toch om – al dan niet in tweede zit – te slagen voor alle vakken die ik heb opgenomen.

Ik wens jullie 366 dagen vol liefde, gezondheid en geluk toe. Dat 2016 voor iedereen een prachtig jaar mag zijn!

2015: RECAP

2015 is voorbij gevlogen: Januari spendeerde ik nog in mijn liefste Ecuador, in februari begon ik aan een studie die uiteindelijk niets voor mij bleek te zijn en ging ik met mama en zus S. een midweekje naar Gérardmer om na drie jaar nog eens mijn skibotten aan te trekken. In maart nam ik de trein naar Duitsland om na bijna een jaar mijn exchangevriendinnetjes terug te zien. In april deed ik een dagje Londen met mama en vertrok ik lastminute met zus S. naar Turkije. Mei bestond uit een mini reünie met Eve die Helen (USA) rondleidde in Antwerpen en het halen van mijn rijbewijs. Ik was ook nog jarig en mijn liefste Duitse en Deense meisjes kwamen een weekend over en weer om te vieren. In juni kocht ik mijn autootje en schreef ik me in voor een nieuwe studie.
In juli ontdekte ik het Brusselse nachtleven met een nieuwe groepje vriendinnen, reed ik naar Duitsland, had daar een geweldige tijd en reed weer terug om een dag later op het vliegtuig naar de USA te stappen (Phoenix, Sedona, de Grand Canyon, Mexico, L.A. & Las Vegas). In augustus deed ik nog enkele dagen Duitsland en in september gebeurde er buiten wat etentjes met vrienden om niet veel boeiends. Oktober, november en december stonden in het teken van school, school en nog meer school met tussendoor wat gezellige avonden en yogalessen. Het hoogtepunt van de laatste vier maanden was echter het krijgen van de sleutel van mijn studio begin december.

Ziezo. 2015 was mooi en is het jaar dat tot nu toe het snelst voorbij is gevlogen. Het lijkt wel gisteren dat ik mijn rijbewijs haalde, terugkwam van Ecuador, aan het feesten was in Duitsland,… Wat zou 2016 voor me in petto hebben?

Over de Franse vlag

Als vervolg op mijn vorige blog (die trouwens enorm goed gelezen is, dankjulliewel!) wil ik het even hebben over het veranderen van profielfoto’s op social media. Zeker de helft van de profielfoto’s van mijn Facebookvrienden kleurt blauw wit rood en daar is heel wat reactie op gekomen.

Ik vraag me oprecht af waarom mensen (die trouwens niets te maken hebben met welke ramp dan ook) zich zo beledigd kunnen voelen door een simpele uiting van medeleven. Volgens velen gaat die Franse vlag hand in hand met het niet geven om de rampen die gebeuren in andere landen en dat is je reinste onzin.

Ten eerste is het normaal dat we harder geraakt worden door iets wat zich kortbij afspeelt. Moest deze tragedie zich volgende week in Brussel herhalen, kan je gerust zijn dat de shock onder ons Belgen nog veel groter zal zijn. Betekent dit dat de situatie in Syrië (en zoveel andere landen) minder erg is? Absoluut niet. Het is gewoon verder van ons bed.

Ten tweede kan je het mensen toch niet kwalijk nemen minder te willen weten over of minder te reageren op rampen die gebeuren aan de andere kant van de wereld? Moeten we dan allemaal elke dag doodongelukkig en gechoqueerd rondlopen? De situatie is Parijs daarentegen komt wel heel dichtbij en een aanslag daar is al veel moeilijker te negeren. Natuurlijk vind ik het verschrikkelijk wat er zo ver weg allemaal gebeurd, maar eerlijk gezegd kijk ook ik zo min mogelijk nieuws over iets wat mij tot nu toe nog niet persoonlijk beïnvloedt. Hoe leg je in godsnaam aan een kind uit dat de wereld echt wel mooi is terwijl het constant oorlog, verdriet en dood ziet op televisie? Niet. Je laat hem of haar naar Bob de Bouwer kijken en koestert de jaren van onwetendheid.

En ten derde zijn we het ondertussen wel gewoon -ja, dat durf ik te zeggen- dat er constant mensen uitgemoord en geterroriseerd worden ginderachter. Wat natuurlijk vreselijk is. Maar HIER? In ons “veilige” centraal-Europa? We beseffen maar al te goed dat er een goeie kans is dat Brussel als volgende op de lijst staat. En dat is verdomme eng. Het maakt me bang. En zoveel anderen met mij.

Persoonlijk verander ik mijn profielfoto niet. Voor mij heeft het geen meerwaarde, maar ik snap heel goed dat anderen dat wel doen. Mensen haten op elkaar over een verdomde foto, terwijl de boodschap heel mooi is: We moeten samen één zijn, samen staan we sterk.

Open brief aan Filip Dewinter

PrayForParis

“Aanslag Parijs: Sowieso een islamitische aanslag. “Allah akbar” werd geroepen en sommigen spreken zelfs van onthoofde lichamen. (Nog niet bevestigd!)
De grenzen van Frankrijk zijn per direct gesloten en Frankrijk is in staat van beleg.
Gelukkig worden in Vlaanderen 50 extra moskeeën erkend en blijven onze grenzen wagenwijd openstaan, met dank aan de N-VA.”

Bovenstaande bullshit stuurde Filip Dewinter de wereld in nog voor de lichamen van al die onschuldige mensen koud waren. Al dansend op het graf van zoveel onnodige doden schuift hij de schuld, alweer, in de schoenen van de moslims.

Meneer Dewinter: Niet alle Duitsers waren nazi’s, niet alle islamieten willen de wereld overnemen en niet alle blanken zijn gestoorde zotten die in scholen in de VS kindjes afknallen. Het gaat telkens weer over een klein groepje extremisten, maar alleen in het geval van de islam wordt elke moslim persoonlijk verantwoordelijk gehouden. Wel, ik kan u verzekeren dat al mijn moslimvrienden zelfs nog gechoqueerder zijn door deze vreselijke gebeurtenissen dan ik. Het is niet omdat enkele mensen beesten aanslagen plegen in naam van de islam, dat zij ook daadwerkelijk tot die godsdienst behoren.

Natuurlijk zijn zij in hun eigen ogen de perfecte moslim, maar geloof me als ik u zeg dat haat en moord prediken noch in de bijbel staat, noch in de koran. Misschien moet u eens leren verder kijken dan uw neus langs is. Bent u daadwerkelijk al eens in een moskee geweest?

Waarom moest ik me niet verantwoorden toen Hans Van Themsche twee onschuldigen afknalde op klaarlichte dag of toen Kim De Gelder kinderdagverblijf Fabeltjesland aanviel? Waarom wordt nu wel de hele moslimgemeenschap geviseerd?!

WAT IS VERDOMME HET VERSCHIL?

Uitte u uw medeleven en steun aan de nabestaanden van de slachtoffers? Neen. Natuurlijk niet. U predikt haat. En weet u, dat is toevallig hetzelfde als wat al die afschuwelijke extremisten de hele tijd staan te roepen.

Leert u het dan nooit, Filip? Haal uw kop uit het zand. Haat is niet de oplossing. Liefde wel.

EDIT: Online kreeg ik de volgende reactie “Ha, dit is wel ontzettend grappig natuurlijk. Filip Dewinter verwijten nog nooit een moskee te zijn binnen gestapt en dan doodleuk zelf beweren dat ‘haat en moord prediken’ niet in de Bijbel of Koran staat. Misschien toch nog eens lezen dan.” Ik wil dit even toelichten: Natuurlijk wordt er over die dingen gepredikt in zowel de Bijbel als de Koran, maar iedereen met ook maar een greintje verstand in zijn hoofd plaatst die dingen in zijn context. Die boeken zijn eeuwen geleden geschreven, het is bijna 2016 ondertussen. ‘Echte’ gelovigen nuanceren dit dan ook en terroristen gebruiken het gewoon als excuus om lekker verder te moorden en terreur te zaaien. Er wordt nergens gezegd dat elke ongelovige de kop ingeslagen moet worden en dat de moslims de wereld moeten overnemen.