Mijn haat-liefde verhouding met Zuid-Amerika

Ik ben zonder twijfel een stuk van mijn hart verloren in Ecuador. Mijn liefde voor de taal en de natuur is veel groter dan ik ooit had kunnen dromen en ik heb toen ik – ondertussen bijna drie jaar geleden… – een landenkeuze maakte zonder twijfel voor het juiste continent gekozen. Zuid-Amerika past haast perfect bij mijn karakter: avontuurlijk, impulsief, sociaal, open, dramatisch. Tot zover de liefde.

Langs de andere kant werd ik totaal gestoord van de bureaucratie. Als je dingen wil regelen, moet je je voorbereiden op een rompslomp die veel tijd op zal slorpen en voor veel irritatie zal zorgen. Papierwerk? Bereid je voor op van hot naar her rennen als een kip zonder kop, op uren wachten en op onvoorziene situaties. Geen enkele dienst zit in in hetzelfde gebouw en vaak moet je naar vijf verschillende plaatsen vooraleer je eindelijk bent waar je zijn moet. Voor letterlijk alles moet je een kopie van je paspoort hebben (ik had standaard vijf kopieën bij me) en vaak ook nog van een heleboel andere documenten. Daarbij duurt alles. heel. erg. lang.

Met de armoede en de oneerlijkheid (de kloof tussen arm en rijk is gigantisch) had ik het ook vaak moeilijk en hoewel dit beperkt werd doordat ik me vooral in de hogere middenklasse begaf, heb ik vaak genoeg van mijn hart een steen moeten maken. Ik weet dat hier ook nog veel armoede is, maar geloof me als ik zeg dat het op bepaalde vlakken echt niet vergelijkbaar is. Je wordt er ook veel vaker en van kortbij mee geconfronteerd. Langs de sloppenwijken rijden deed elke keer pijn. Oude mannetjes zonder benen in een rolstoel op het midden van de rijbaan hopende op een halve dollar braken mijn hart. Achtjarige jongetjes (of meisjes) die tot diep in de nacht kauwgom, sigaretten en snoepjes verkopen op elke straathoek in de uitgaansbuurt en dat hoogstwaarschijnlijk voor de rest van hun leven zullen doen.

Natuurlijk was – en is – de liefde veel groter dan ‘de haat’. Zuid-Amerika is helemaal anders dan Europa en op veel vlakken minder ontwikkeld, maar een cultuurshock heb ik nooit gehad, integendeel.

De video hieronder laat zien hoeveel potentieel Ecuador (en Zuid-Amerika in het algemeen) heeft, ondanks dat het land nog steeds tot de derde wereld behoort.

All you need is Ecuador!