Off to…

“Ik zit hier nog minstens vier jaar vast.”, is een opmerking die ik (te) vaak maak. Met nog twee jaar te gaan voor ik afstudeer en daarna nóg twee jaar omdat ik toch wel graag een masterdiploma wil, zie ik soms niet in dat er ooit echt wel een einde aan komt. ’s Zomers werk ik twee maanden en de rest van het jaar studeer ik (deels in combinatie met een parttime job), waardoor er niet veel tijd overblijft om de dingen te doen die ik eigenlijk wil doen. Het is een stuk makkelijker om een paar saaie/zware maanden te overbruggen als er iets leuks op de planning staat, vandaar mijn goede voornemen om vanaf nu altijd een reis in het vooruitzicht te hebben. In principe kan ik, op voorwaarde dat ik genoeg werk, elk jaar drie of vier weken weg in september en in april. Augustus is al bijna voor de helft voorbij en ik dacht niet dat het er volgende maand nog van zou komen (want: €€€), maar ik verkocht na weken twijfelen toch mijn auto, had daardoor wat meer budget en ik heb dat vliegticket gewoon geboekt. Ik ga met mijn backpack drie weken door Nicaragua trekken!

Latijns-Amerika heeft toch echt mijn hart gestolen, dus vond ik dat ik er dringend werk van moest maken andere landen op het continent te ontdekken. De vluchten naar het Zuiden waren te duur (ik wilde in eerste instantie naar Colombia) en over Centraal-Amerika wist ik weinig tot niets, maar die vliegtickets waren wél betaalbaar. Na even googelen bleek Nicaragua het meest betaalbaar en ik ben, na heel wat uurtjes inlezen, helemaal verkocht.

Mijn slaapplaats voor de eerste nacht is geregeld, maar verder heb ik enkel een globaal beeld van de route die ik wil doen. Ik heb er belachelijk veel zin in en kan niet wachten om het vliegtuig op te stappen!